Tussen Tatvan en Van ligt het met meer van Van. Het ligt op 1700 meter hoogte en is omgeven met bergen tot 3500 meter hoogte.

In het meer ligt een eilandje. Akdamar. Daarop staat een kerkje uit het jaar 900. Een Armeense kerk. Echt geweldig. Je weet niet wat je ziet. Prachtige inscripties, zowel binnen als buiten. Allemaal bijbelse verhalen. In Kars is dezelfde kerk omgebouwd als moskee. Deze kerk is veranderd in een museum. Met een bootje over is altijd leuk.



Daarna gaan we verder met ons treinproject. We reden naar een flamingo uitzichtpunt vlak naast de spoorlijn Teheran – Van. De flamingo’s waren nergens te bekennen, maar de trein ontmoetten we midden in een kudde koeien. Je komt wat tegen. We hadden de correspondent van het NOS journaal gezien op het station van Van toen de oorlog om de straat van Hormuz uitbrak. Dus wij gingen ook naar dat station. Er kwamen honderden mensen uit de trein. Velen gingen er met een taxi weg. Het leken ons rijkere mensen. De trein rijdt twee keer in de week op en neer tussen Teheran en Van. Misschien ooit wel eens iets voor ons. Voorlopig niet.


En dan de trein op de boot. Gisteren in Tatvan. Vandaag in Van. De infrastructuur staat er nog goed bij. In Van was geen boot. In Tatvan wel. Of de infrastructuur ooit weer gaat functioneren is de vraag. Er zijn nog voldoende wagons.


En toen naar het hotel, beetje opfrissen en de stad in. Dat was echt een prachtige wandeling: de moskee, de bakker en de markthal met kaas en vis op Koerdische wijze. Iedereen even vriendelijk en blij dat we er waren. Wat doen jullie hier, vroeg iemand die Amsterdam een rommeltje vond. We kregen gratis brood en kaas.




De lunch voor morgen is ook weer geregeld.
21 mei 2026.

