…. in Amsterdam op zomaar een zondagmorgen. Het is prachtig weer, wanneer we aankomen op Amsterdam Centraal. We moeten even doorlopen om om elf uur in de Dominicuskerk aan de Spuistraat te zijn. Dat lukt, omdat de toeristen nog niet wakker zijn. Vandaag is de eerste van drie vieringen in de kerk, waarin filosofie centraal staat. Agnes Grond vertelt over Vandana Shiva. In “De Groene” komt zij uitgebreid aan het woord. Voor en na haar verhaal klinken de klanken van Antoine Oomen, Tom Löwenthal en Bernard Huijbers. De kerk is best vol en ik ben geraakt door de sfeer, de taal en de muziek: op zoek naar waarheid.
Tegen kwart over twaalf zijn de toeristen wakker en banen we ons een weg door de wietlucht langs de coffeeshops naar de bakkerij van Isa Neijmeijer. Ik heb een boek van hem met recepten en bak regelmatig zijn brood na. Het is een eerlijke bakker een echte warme bakker, dagelijks vers op de Nieuwedijk. In de winkel kun je zo in de bakkerij kijken en aan een paar tafeltjes, die altijd vol zijn, kun je het lekkers proeven van wat daar gemaakt wordt. Zo moet het zijn bedoeld in de schepping.
We hobbelen verder door het centrum van Amsterdam over het Rokin, achter de beurs langs richting de Zeedijk. Eind jaren 70 kon je daar niet lopen, vanwege alle junks. Nu lijkt dit verboden terrein, wanneer je geen toerist wilt zijn. Gelukkig zijn we snel bij de Waag en lopen we over de Kloveniersburgwal. Daar heb ik goede herinneringen aan de periode dat ik vrijwilligerswerk deed bij de Regenboog. Op een bankje bij de Stopera aan de Amstel doe ik mijn middagdutje. Het weer is geweldig. Herschapen lopen we door naar het namen monument. Deze keer zoek ik de naam Bromet. Op Laura Bromet heb ik gestemd onlangs bij de Tweede Kamer verkiezingen. De naam Bromet komt voor in drie rijen. Bij de Portugese Synagoge zien we de extra beveiliging in verband met de herdenking van de Kristalnacht. We lopen door. Langs het gebouw van de Joodsche Raad komen we bij de Hermitage.
De Hermitage? Ja dat mag natuurlijk niet in deze tijd van oorlog met Rusland, dus heet het nu H’ART. De samenwerking met de Hermitage in St. Petersburg is gestopt vanwege de sancties en nu werken ze met andere musea samen. Vandaag is de tentoonstelling over het leven en werk van de Roemeense beeldhouwer Brancusi een samenwerking met Centre Pompidou in Parijs. Ik ben fan van Brancusi.
Toen ik net in Arnhem kwam wonen, kocht het Kröller Müller wat ik noem de steen van Brancusi. Het museum is bij ons in de achtertuin. Ik kan niet naar de Hoge Veluwe gaan of ik moet even naar het museum om de steen te zien. Het begin van de wereld, zoals Brancusi de steen heeft genoemd, is onbeschrijfelijk mooi.
9 november 2025
