Kardoen (2)

Kardoen met vlinder, bij en hommel op 4 augustus 2021
Kardoen op 4 augustus 2021
Daar gaat de vlinder naar elders op 4 augustus 2021

5 augustus 2021

Het begin is er….

Nog geen week geleden lag er nog een dikke laag sneeuw. Alles was bedekt en het zag er maagdelijk wit uit. Nu vandaag is het groen en zwart. De vogels fluiten. De lente is in aantocht. Het kan natuurlijk nog wel weer gaan vriezen, maar min tien verwacht niemand meer.

Als proef heb ik twee kruiwagens met compost geoogst. Zo mag je dat wel noemen, vind ik. Je gooit het loof en andere zaken op een bult, spit het een keer om en twee jaar later heb je mooie zwarte grond. Stof zijt gij en tot stof…. etc.

Komend weekend maar eens aan de slag. Het wordt 17 graden, dus dan kan het luie zweet er weer uit.

17 februari 2021

31 december 2020 – Tarwe, een nieuw begin

Met wie ik ben maakte gisteren deze foto op de tuin. De foto symboliseert de overgang van oud naar nieuw. onder het kleed zie je groen gras. Dat is wintertarwe. Gezaaid in november en het wordt geoogst eind juni. Nu ligt het onder het kleed, omdat het beschermt moest worden tegen te muizen. Die vinden tarwe heerlijk, wanneer het als zaad in de grond ligt. Trouwens ook als het rijp is. Zij bepalen deze zomer wanneer ik de tarwe ga oogsten.

Wie weet maak ik komend jaar mijn eerste brood.

31 december 2020

18 november 2020 – Winterklaar? Wintertarwe!

Rechts
Links

Wat er nu nog staat zijn eigenlijk allemaal groenbemesters, behalve prei, spruitjes en boerenkool. Nogal Hollands. Van de groenbemesters heb ik geen verstand. Met wie ik ben is daarvoor verantwoordelijk. Met uitzondering van de wintertarwe. De asperges, de kardoen en artisjok zijn beschermd tegen vorst met stro van de deze zomer geoogste tarwe

Wintertarwe is eigenlijk geen groenbemester. Dat laat ik volgend jaar doorgroeien en als de muizen het willen, ga ik er ook wat van oogsten. We gaan het zien. Ik heb de tarwe gezaaid en daarover heen een ongediertedoek gedaan. De muizen kunnen er nu misschien niet bij. Die gezaaide tarwe korrels vinden ze heerlijk en daar blijft niets van over wanneer je er niets aan doet.

19 november 2020

Sleepin’in the midday sun…

Sleepin’ in the midday sun,
Sleepin’ in the midday sun,
Sleepin’ in the midday sun,
Sleepin’ in the midday sun.

Dit is het refrein van de song “Buffolo Ballet’ van John Cale. Het gaat weer aardig beter met me. Gisteravond wat oude Rockpalast en Pinkpop (Radiohead, Thelonius Monster) opnames bekeken via Youtube. Ooit nam ik in de nacht WDR Rockpalast op op video. Een aantal van die video’s heb ik nog gedigitaliseerd en bewaard. Dat is helemaal niet nodig want dat hebben meer mensen gedaan en op YouTube gezet. Het is een bonte verzameling van live muziek uit de jaren 80 en 90, daarvoor en daarna. Het concert van John Cale uit 1983 heb ik vaak gezien en geluisterd.

Het is een eenvoudige decor met boven in beeld twee klassieke Rockpalast neon lichten en op het podium een barkruk met een gitaar en daarnaast de piano. Cale kan boos en verdrietig zijn maar ook loom en gevoelig. Zijn versie van Heartbreak hotel van Elvis Presley is meesterlijk mooi, eenmalig.

En dan dit refrein. Wat wil een mens meer. Het paradijs op aarde. Een slaapje in het gras, midden overdag. De zon houdt je warm. Op onze tuin hebben we ook een stukje gras. Je kan er net liggen. Een enkele keer doe ik daar een dutje. Je hoort niets, zelfs de A12 niet. De rust en de tijd nemen om te genieten van wat geen waarde heeft. De wereld gaat aan vlijt ten onder, heet één van de weinige boeken, die ik gelezen heb. Ik zou het willen kunnen, maar het lukt zo vaak niet. Dan moet ik weer wat en wil ik molenaar worden, of met treintjes rijden of stukjes op het internet publiceren. En als ik dan weer zit te nietsnutten stuur ik weer tweets de wereld in.

Het mooiste is en blijft toch: Sleepin’ in the midday sun, Sleepin’ in the midday sun….

Een volmaakte wereld zonder gedoe.

7 november 2020.

11 oktober 2020 – met opruimen begonnen

Rechts
Links

We zijn met opruimen begonnen. De mais is neergehaald en de kolven verzameld. Wat we ermee doen weet ik nog niet. Veelal wordt de mais gebruikt voor diervoer. Iemand met kippen kan ze wellicht gebruiken. Het grove afval wordt afgevoerd. Sommige stukken van de tuin zijn zwart, andere stukken staat groenbemester wat er in het voorjaar onder wordt gespit. Op de asperges ligt stro van de tarwe.

En natuurlijk hebben we weer voor een week groente mee naar huis, zoals bloemkool, andijvie, peper, prei en frambozen.

11 oktober 2020

27 september 2020 – Oogst is prima

Rechts
Links

Het is eind september, begin oktober. De oogst is prima. We halen andijvie, prei, spruitjes, bietjes, bloemkool, pepers, paprika en niet te vergeten frambozen van de tuin. Ook zijn de verschillende kruiden beschikbaar zoals dille, bieslook en basilicum. Kortom wie een keer wil komen eten, moet zich maar melden.

Je ziet op de foto’s links en rechts in vergelijking tot twee weken geleden, dat het weer helemaal groen is. Dat zijn groenbemesters die we in het voorjaar eronder gaan spitten. Je ziet ook op midden rechts de boerenkool komen. Je moet wel goed kijken. Aan het einde rechts staat haver. Die is uitgebloeid en laten we gaan. Ben benieuwd of we volgend jaar overal haver hebben. Aan de linkerkant zie je mais. Eén kolf hebben we geoogst. De andere kolven laten we nog even zitten.

5 oktober 2020.

Witlof

Witlof is een lastige groente. Eerst zaaien, niet te dicht op elkaar. Dan uitdunnen en een tijd later oogsten. Dan is het groenlof. Je legt het dan op het land en laat het 14 dagen tot drie weken drogen.

Vervolgens snij je het dode groenlof eraf.

Daarna zet je ze weer rechtop in het zand in een emmer en het donker.

En nu afwachten

Na een paar weken hoop je dat je witlof krijgt. Je gaat het zien.

Chateau Migraine – twee

Het was natuurlijk veel belovend dit jaar. We zouden veel wijn gaan maken. Ik had al afspraken met een vriendin om ook haar druiven te gaan verwerken. We hebben weleens 25 kilo druiven gehad. Het leek zo mooi.

Dit wordt een top wijnjaar. Maar de klad kwam erin. Na de droogte periode bleek dat een deel van de druiven een nare schimmel te hebben. Waardoor dat komt weet ik niet. Door de wijze van snoeien, door de droogte of gewoon het ene jaar wel en het andere jaar niet. Geen idee. Maar de ergste kwelling kwam door de wespen. Blijkbaar was het een goed wespenjaar. En hadden we een nest ergens in de buurt. Ook geen idee waar. De wespen maken een gaatje in de druiven en vervolgens zuigen ze de druif helemaal leeg. En dat doen ze met tientallen tegelijk. Gek wordt je ervan.

Normaal oogsten we rond 13 september. Nu dus ook. Daar zit wel wat tolerantie in. We hebben 4 kilo druiven geoogst en daar maken we sap van. Druivensap zonder supermarkt smaak. Lekkerder is er niet…..

Oogst
Vier liter druivensap.

16 september 2020