Sonsbeek 2020 -> 2024

Om de zoveel jaar is in Arnhem de internationale tentoonstelling Sonsbeek met moderne kunst. Hier een impressie van deze tentoonstelling in 2021, waar kunst onderdeel is van een prachtige omgeving. Voor meer informatie ga naar de site.

All That Perishes at the Edge of Land, locatie Machinerie of me
Performative poetics of Matter, locatie park Zijpendal
Deep Encounter, locatie grote vijver
Respire, the World Begins with Trees, locatie waterval

22 augustus 2021

Stilte

Vandaag gelopen van Otterlo naar huis. Het was heel stil, heel stil…. Via de Hooge Veluwe.

28 februari 2021

Op het puin

Vanmiddag in coronatijd naar Musis geweest. Musis Sacrum, het muziekgebouw in Arnhem waar ik Bettie Serveert, Cuby and the Blizzards en ook het Gelders Orkest (Phion) zag. Een machtig mooi gebouw met een in ere herstelde oude zaal en een prachtig mooie nieuwe zaal. Met wie ik ben en ik gingen naar de voorstelling “Op het puin”, een muziekstuk, waarvan de partituur was teruggevonden en dat eenmalig was uitgevoerd op het puin van de Eusebius Kerk in 1946. Over dictatuur, over verdriet van het thuiskomen in een kapotte stad en over het de opbouw van het nieuwe leven, over de stad die uit de puinhopen herrees. In die stad woon ik en nog altijd is er wekelijks in de Waalse Kerk een moment om stil te staan bij het puin van die stad.

Het was opnieuw een bijzondere uitvoering. Met meer muzikanten dan publiek. Iedereen op twee meter van elkaar in verband met Corona. Muziek die treffend was bij de onderwerpen, maar gedateerd. Je hoorde 1946, je hoorde ook dat men toen verder wilde. Niet stil wilde staan bij dat wat kapot is. Nu willen we dat ook na een half jaar Corona.

Het was heerlijk om mensen te zien die muziek maakten. Dat was alweer een tijdje geleden.

10 oktober 2020

Coronacrisis (13) – Blauw

De Nelson Mandelabrug in Arnhem is behangen met een een kunstwerk. Een restant van de Sonsbeek tentoonstelling uit 1993*). Het is een reeks van woorden onder andere met de woorden “Blauwe Lucht”. Ik zal me deze crisis herinneren als een crisis waarin de lucht bijna de gehele tijd blauw was. Vorige week de hele week die heldere noorden wind, met ’s nachts nachtvorst en overdag een schrale wind. Deze week is het echt lente. Het is heerlijk om te fietsen en te wandelen. Niet dichterbij elkaar dan anderhalve meter, maar dat kan heel goed, denk ik.

Een ander blauw kunstwerk is de “Blauwe golven”. Politiek is het in discussie, want het lijkt een kale stenen vlakte waar auto’s onder een brug staan geparkeerd . Mijn partij heeft hier een prisoners dilemma. Veel kunstminnende mensen willen dat de golven blijven bestaan. Er is zelfs een heuse website waar ik onderstaande foto’s van heb gejat.

Blauwe golven. De laatste twee woorden op de brug zijn “Blauwe lucht”. De torens bij het station ontworpen door architect Ben van Berkel zijn ook groen en blauw: groen van de parken in Arnhem en blauw van de rivier,

De meer “milieu-freakerige” types, waar ik bij tijd en wijle zelf ook toe behoor, willen er een groene zone van maken. In dit geval ben ik het niet met hen eens. Arnhem heeft voldoende groen in de stad op allerlei plekken. We moeten de golven schoon houden en de fontein weer laten stromen. Een groen randje is leuk.

Iemand dichtbij zou nu tegen mij zeggen dat dit echt een eerste wereld probleem is. En dat is ook zo. Wanneer je in een rondje fietst en je ziet dit, dan zijn je gedachten wel gereset.

*) De tentoonstelling Sonsbeek 2020 is uitgesteld als gevolg van de Coronacrisis…

8 april 2020

Mooi rondje Market Garden…..

Gisteren via de begraafplaats bij Oosterbeek naar Hartenstein gefietst. Daarna door naar het kerkje bij de Rijn. Vandaar via onderlangs naar Arnhem en bij de Eusebiuskerk en dé Rijnbrug gezien hoe de stad leeft!!

Een mooi rondje op een mooie dag. Dat was anders toen in 1944 de Engelsen bij het kerkje over de Rijn moesten vluchten. Nu is er een wandeling gemaakt vanaf het kerkje naar de Rijn, waar om stilte werd gevraagd. Het was er stil. Het wuiven van de mais door de wind was het enige geluid. En het geluid van een elektrisch golfkarretje dat bejaarde Engelsen vervoerde, die voor (bijna) de laatste keer operatie Market Garden herdachten.

Ook was het een mooi rondje, omdat overal langs de weg mensen stonden te praten. Mensen in groepen voor een rondleiding, mensen bij een monument en een paar mensen die luisterden naar elkaar, waarbij je als buitenstaander voelde dat het om echte herinneringen, diepe emoties ging.

Het was mooi weer. Onderlangs zag ik de kerk, die totaal was verwoest, dichterbij komen. In de jaren vijftig is de kerk zo goedkoop mogelijk herbouwd en nu wordt de kerk gerepareerd en het hele gebied eromheen in ere hersteld. Mooi is dat het oude stratenpatroon weer langzaam zichtbaar wordt. De kerk is nog niet klaar en het gebied erom heen pas over een jaar of vijf.

Maar de binnenstad van Arnhem herstelt van dit ongehoorde drama van 75 jaar geleden.

21 september 2019

Het één met het ander

Zo ben je bezig. Mooie dagen zijn het. Niet te warm, heerlijk weer en een prachtige omgeving. Gisteren mooi op de molen gedraaid. Genoeg wind, dus geen zeilen, prachtige zon en er moest geluid worden. Hoe schrijf je verleden tijd van het luien *). We waren eigenlijk met te weinig, dus dat ging niet door. Ik wilde graag zien hoe je op de wind kunt luien. Vanochtend gingen ze dat doen. Verder kreeg ik de tip dat graan vlak voor de oogst wat stikstof nodig heeft. Daar gaat de korrel van groeien. Dat moeten we hebben. Nou ja, dus vanochtend allemaal boodschappen.

Eerst naar de molen om te zien hoe het luien werkt. Ik kreeg gelijk een klus. Helaas ging de luizak direct de verkeerde kant op. Gelukkig was de molenaar attent en was er niks aan de hand. Maar ook het luiwerk is een mooi systeem in de molen.

Toen door naar de intratuin om stikstof te kopen en achter Burgers Zoo langs naar de tuin om de tarwe te voeden. Gelijk even gesproeid.

Het was een mooi uniek rondje van huis naar de molen naar de Intratuin en naar de tuin en weer terug. Arnhem is een prachtstad. En op deze manier is het een met het ander mooi verbonden. Wie weet maak ik nog eens brood van eigen graan.

Luiwerk molen De Kroon in Klarendal

Vanmiddag was ik ook nog even in het Nederlands openluchtmuseum. Kijk hier.

*) Luien is een techniek om zakken graan naar boven te hijsen en meel naar beneden te laten zakken. Scheelt een boel zwaar werk.

6 juli 2019

Druk, druk, druk

Donderdag terug van Vlieland. In de avond was er een ledenvergadering van mijn partij over de crisis in de Arnhemse politiek. De vraag is hoe het komt en hoe het verder moet. Mijn partij is in de vorige periode ook uit de coalitie gestapt en nu zegt de fractie het vertrouwen op in twee coalitiegenoten. Toen was het om het bouwen in de uiterwaarden en het opruimen van de rotzooi in Stadsblokken / Meijnerswijk, nu gaat het om het sluitend krijgen van de begroting als gevolg van de tekorten in de (jeugd)zorg. Meer fundamenteel ligt er een samenwerkingsprobleem tussen de verschillende politici, die elkaar niet meer vertrouwen. Soms is het tijd voor gewoon andere mensen, is mijn indruk.

Dat zou een mooi onderwerp van gesprek kunnen zijn op de consultatiebijeenkomst, die ik afgelopen zaterdag had met een clubje mensen die in het jaar 2000 dezelfde training hebben gedaan. De bijeenkomst vond plaats in het hart van de Rotterdamse haven met uitzicht op grote zeeschepen. Een fantastische locatie. De mensen ken ik al lang en we praten dezelfde taal, die we in de opleiding geleerd hebben. Wie vraagt die leidt. Door verschillende brillen kijken. Over invloed en over leercurves. En Maslov kwam ook nog langs. We hebben het niet over de politiek in Arnhem gehad. Een van de deelnemers bracht het thema duurzaamheid en klimaatverandering ter sprake. En dat in deze omgeving!! We zagen voorbeelden van een bedrijf dat in zijn interne communicatie veel aandacht hiervoor heeft en probeert zijn CO2 footprint te reduceren. Eén van de deelnemers was heel erg boos op de VVD, die nota bene nu er iets ruimte in het klimaatdoelstellingen zit 130 km laat rijden. Weer een andere deelnemer is bio boer geworden en niet te vergeten was de deelnemer erbij die de essentiële vraag stelde: wat doe je er nu zelf persoonlijk aan?

We kijken allemaal met een andere bril. Het is belangrijk dat we erkennen dat we verschillende brillen kunnen dragen. De kunst is om met die verschillende brillen op de goede kant op te gaan. Dat kan mijns inziens alleen als we ook eens door de bril van een ander willen kijken. Het wordt tijd dat we dat in de Arnhemse politiek gaan doen.

30 juni 2019