Vitesse kapot

Vanmiddag draaide ik de molen in Elden, op een steenworp afstand van het stadion van Vitesse. We begonnen om half één en om drie uur zou de uitspraak van de Rechtbank in Utrecht zijn over het voortbestaan van Vitesse. Gaandeweg de middag werd ik gespannen. Mijn collega merkte dat en ik vertelde hem mijn -korte- geschiedenis met Vitesse. Hij had er helemaal niks mee.

Tegen half drie begon ik te appen. Eerst met mijn dochter, zie blog van gister, en later met de man die mij geleerd heeft een molen te bedienen. Ik ben hem daarvoor eeuwig dankbaar. Hij is diehard Vitesse supporter en was bij nagenoeg alle wedstrijden in het Gelredome en in het buitenland. Een échte, zeg maar.

We zouden tot vier uur die molen draaien, maar ik had er geen zin meer in. Ik wou naar de Korenmarkt. Dus, de molen opgeruimd en op pad naar Arnhem Noord. Langs het Gelredome, het was er ijzig stil. Over de brug, ik kwam niemand tegen met een shirt. Zou het dan toch goedkomen, dacht ik. Het zou niet goedkomen, dat begreep ik naarmate ik dichterbij kwam.

Triest maar waar. Dat zag ik toen ik de Korenmarkt op liep. De sfeer was gelaten. De mensen waren stil, boos en verwijtend. Hoe had dit kunnen gebeuren? Op afstand stond politie, maar echt, er gebeurde op dat moment niets. Ik liep door naar mijn molenvriend.

Ik vond hem samen met zijn maten, waarmee hij al de ondergang van amateurclub Vitesse 1892, jaren geleden, had meegemaakt. Ik zag echt verdriet in de groep. En troost! Maar ook hoop. Linksom of rechtsom: het gaat goedkomen. Op Papendal, bij Masv of met de oude/nieuwe club Vitesse. En vastberadenheid: Wij gaan erbij zijn! Laat ze in Nijmegen maar lullen. Zodra de investeerder daar wegvalt, valt het daar ook om.

We dronken een paar biertjes. En ik ging mijn weg. Het voelde kut dat ik niks voor hen kon betekenen.

Op weg terug naar huis, fietste ik achter twee jonge mensen. De vrouw links fietste zonder handen aan het stuur. Toen ik goed keek, zag ik dat ze fietsend op een kleine gitaar speelde en zong. De man rechts luisterde. Het leven gaat door: voor Arnhem, voor Vitessefans en voor deze jonge mensen.

Maar Vitesse is voor heel lang kapot en dat is vandaag kloten.

8 augustus 2025

Naschrift

Vitesse is gered door de gong. Hoe? Het is een wonder.

Nu 12 september de eerste wedstrijd tegen AZ.

9 september 2025

Een geel swert hert…

Natuurlijk heb ik een geel zwart hart!! Als jongetje vanaf mijn tiende tot mijn vijftiende speelde ik bij OZC in Ommen. Eerst op de Paardeweide, later op de Haarsweg. Ommen had twee voetbalclubs OZC en OVC, dat ook wel Ommen werd genoemd. OZC speelde in het geel zwart op zaterdag en OVC op zondag. Ik speelde op zaterdag. OZC was ook veel beter dan OVC. Slechts één keer per jaar speelde OZC tegen OVC. Dat was op het Goede Vrijdag toernooi van OVC. Ik vond het altijd geweldige wedstrijden tegen Kloosterhaar en Bergentheim en dan maar hopen op de finale tussen OVC-OZC. Dat leefde. Mijn hart werd gaande weg de dag geler en zwarter…. Een paar jaar geleden zijn beide clubs gefuseerd onder leiding van Jan Smit, ja de Jan Smit, in FC Ommen. Ze doen het wel aardig en gaan weer een zwaar seizoen tegemoet.

Zij wel! FC Ommen wel: ze spelen ergens derde klasse KNVB. Hoe dat met Vitesse zal gaan is ongewis. Van de week reden we richting Duiven en zeiden we tegen elkaar: het hert (boven op de afvalbult bij de IJssel) is nog geel zwart. De hele stad is geel zwart. Zelfs op de molen in Elden hing een geel zwarte vlag. Ooit stond ik samen met mijn dochter in het wedstrijdboekje van Vitesse – VVV Venlo. Mijn dochter, die toen een jaar of 25 was, vond het mooiste dat we Ajax in die tijd een keer met 4-1 oprolden. Dat was natuurlijk ook geweldig. Mijn broer, Ajax supporter, was ontzet dat ze dat op had laten schrijven.

Mijn mooiste wedstrijd is Vitesse tegen Ajax of Twente. Ik denk Twente, het jaar dat ze kampioen werden. Theo Janssen speelde op de helft van de tegenstander, bij Twente. Piet Velthuizen stond bij ons op doel. In die wedstrijd kreeg Twente een paar keer een vrije schop op de juiste plek voor Theo. In het stadion gebeurde het. Vol spanning. Zou het Theo lukken om zijn thuishaven pijn te doen? Zou Piet Velthuizen precies weten wat Theo zou doen? Het waren prachtige momenten.

Vorig jaar in juni was ik op Papendal toen Edwin Reijntjes kwam melden dat we nog ff door mochten.

Vanmiddag zat ik thuis naar de livestream van de rechtbank in Utrecht te kijken. Het ging tussen rede en emotie. Vitesse probeerde nog wel op redelijke argumenten de KNVB aan te pakken. Maar dat had geen schijn van kans. Er is zoveel fout gegaan! Tot op de laatste dag. Toen sprak Cindy Snelders. Wanneer Vitesse het morgen haalt, verdient zij een standbeeld. Zij sprak recht uit haar geel swerte hert. Over wat Vitesse voor haar en de samenleving in Arnhem betekent. Het was een sterk betoog.

Of het te laat is, weet ik niet. Dat weten we morgen om drie uur: Ik hoop dat de emotie het dit keert wint van de rede.

7 augustus 2025